KADIN.
Uzadıkca uzayan, dolandıkca dolanan, kördüğüm haline gelen hayatım.. ve içinde kaybolup giden ben.. Herkes gibi. Biliyorum ki herşey geçer, bir pamuk ipliği ya hayat dönüp dolaşıp yine o müthiş kahkahayı atacağım. Peki ya ne zaman ? Ömrüm gelip geçerken bana ait olan mutluluğu kaç yaşında göğsümün tam ortasında hissedeceğim ? Sürüklenip gitmek mi yıpratır insanı ? Yoksa öyle bir bitki gibi yaşamak mı ? Ev, iş. İş, ev arasında belli bir zamana sığdırılmış çoklu telaşlarım.. yorgunluktan uyuyakalışlarım.. bir de bunca telaşın içinde kendime vakit ayırmak, dinlenmek, kitap okuyabilmek (ki otobüs yolculuklarında fırsat buldukça), dışarda bir kahve ? ah ne zor ama hem çalışıp hem hayatını yaşamaya çalışmak :) Uzun zaman oldu çizip karaladığım bir kaç şeyi burda birileriyle paylaşmayalı, belki cesaretsizlik, belki vakitsizlik. Hayatımda hep radikal ve ani kararlar aldım ve hiç pişman olmadım, tavsiye ederim :) İçimde ne hissettiysem onu hayatıma yansıttım, sevgim bittiyse bitmişt...