Yarın Olmayacak
İçimden derin bir iç çekişle başlıyorum .. Hayatı ölmeyecekmiş gibi yaşadığımızı hatırladım. Zamana meydan okurcasına yaptığımız planlar, koşuşturmalar, amaan bugün yapmayım yarın yapayımlar.. Hepsi bir an da puf olup ortadan kaybolacak. Yarın olmayacak, bir kez daha göz göze bakamayacaksın, bir kez daha dokunamayacaksın okumak istediğin kitaplara, dinlemek istediğin o güzelim türküler silemeyecek kulağının pasını .. Yarın olmayacak gibi yaşasak, belki o zaman verdiğimiz kararların arkasında dağ gibi durabilirdik. Hissettiğimiz o derin duyguları istediğimiz gibi yaşayabilirdik. Bu davranışın yanlış diyenlere, '' canım istedii '' deseydik belki bu kadar acımayacaktı yüreğimiz. İnsanların ne düşündüklerine, ne gördüklerine, ne konuştuklarına taktık kafamızı. Hiç içimizden geldi diye yaşayamadık. Halbuki o yaşam duygusu insanın içine çiçekler gibi serpilmiş bir mutluluktan, şükürden başka bir şey değildi. Bunun kıymetini bilemedik. Keşke arasaydım, keşke yazsaydım, keş...