Biraz Karışık

 Biraz karışık bir gün, ne hissettiğimi bilmediğim...

Elimi kolumu nereye koyacağıma karar veremediğim, gitmeli miyim, kalmalı mıyım? Kendi kendime bin soru sorup hiç birine cevap bulamadığım bir gün. 

Değersizlik hissini bilirim, tanıdık geliyor ama bu kadar can yaktığını anımsamıyordum, alışkanlıklardan galiba.. İnsan zamanla herşeye alışır değil mi ? Zaman herşeyin acısını hafifletir. Ben bunu hallederim biliyorum ama neden halletmek zorundayım. Burda şimdi ki zaman da kalsam.. 16 Eylül 2023 saat 22.55'de bırakıp unutsalar beni. Günlerce sesimi duymasalar, aramasalar, sormasalar..

Çok çabaladım, bu dünyayı sevebilmek, bu çağa ayak uydurmak için.. Olmuyor, üzgünüm. Aniden gülümsediğim anların arasındayken bir anda çekip gideceğim bu dünyadan, yükü kaldıramıyorum. Bir duvarın dibinde günlerce bekledim, bir ses, bir nasılsın bekledim. Yoktu. Şimdi kayboldu.. Geldi, tamir etti, iyileştirdi. Sonra bir anda kayboldu. 

Söylesene benim aradığım ne ?  Ben neden hiç mutlu olamıyorum. Anlat bana ne olursun sen nasıl bu kadar mutlusun? Ben ne yaşadım ki, sen neler yaşadın ki ? Ahh ne zor ama bu soru, kime neyin ne kadar ağır geleceğini bilemezsin. Sırtımı yaslamak, ayaklarımı uzatmak istedim biraz. Soluklanmak. Seninle. Seninle soluklanmak. Düşünürüm.. Tomris'i, Tezer'i, Nilgün'ü en çok Nilgün'ü.. 

Neydi onu o güzelim penceren aşağı iten şey? Beni de iter miydi? Aynı şeyleri mi düşünüyoruz seninle? Bir gün bende öylece bir boşlukta bulacağım kendimi. Hayır hayır bir veda değil. Öylece ceketimi alıp çekip gitmeyeceğim, iz bırakacağım sözüm olsun. İz'im kalacak. Herkesin kalbinde nokta kadar bile olsa bir iz bırakacağım. Demiştim ya çiçeklerimi anneme, kitaplarımı kardeşime, başarısızlıklarımı babama bırakacağım diye.. Daha önce ki yazılardan bilenler olur. Şimdi sana neyi bırakıyorum biliyor musun ? Merhametimi, kalbimi, ellerimi sana bırakıyorum. 

Bir gün geri gel. Geldiğinde hala yaşıyor olursam, affederim.. 

Şimdi bende çok üzgünüm, hoşca kal.


160923

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Beni fark edeceksin, hissediyorum..

Resim
                                  Beni fark edeceksin, hissediyorum.. Bir gün kendini bir sahil kenarına attığında, tenine değen ılık bir rüzgar hatırlatacak.. Tüylerin ürperecek, hissedeceksin. Gökyüzünde uçup giden kuşların kanatlarında anımsayacaksın beni.. Parmak uçlarında, saç telinde, yanan bir ateşin sıcaklığında, iç çekişlerinde.. Hatırlatacağım kendimi. Geçmeyecek, geçer gibi yapacak lakin iz bırakacağım. Bir gün çekip giderken bu diyardan, insanlara.. hatıralar bırakacağım. Bir sigara izmariti belki, yasemin kokusuna saklayacağım kendimi. Kitap sayfalarında bulacaksınız beni, yazdıklarımda, hissettiklerimde değil dikkat edin yazılanlarda hatta belki de yazamadıklarımda.. Nilgün Marmara'da, Ferit Edgü'de, Tezer Özlü'de, Gabriel Garcia Marquez'de.. Bir bank, kırmızı bir şarap, en çok da Nazım hatırlatacak beni size..  Annem.. Babam.. o çehreli halleri, evhamlı koşuşturmaları,...
Devamı

Bir Tükenmişlik Söz Konusu

Resim
      İşin içinden çıkamadığım günlerdeyim yine.. Geçmesini istemediğim hisler, bitmesini istemediğim konuşmalar..    Sığınacak bir kaç şarkı, içilecek bir kaç kadeh ve o güzelim kalp atışı. Hep aynı ağırlıkta atan kalp sesi.. Hiç mi değişmez yahu hiç mi geçmez, hiç mi hafiflemez bu ağrı Allah'ım.     Kaç gün daha gerek ? Kaç saat ? Kaç sene ? Biter mi bir gün.. O boşluk dolar mı?  Kaç kez daha kıracağım kalbimi, nefes almak kaç kez daha acıtacak canımı ? Bazen diyorum aman Sevoş, bunu kendine yapma. Ama bilen bilir ya ağrısı, sızısı bile bir hoş olur.     Anlatamadığım mezvular, anlatmaya bulamadığım kelimeler.. Ama doğruya doğru önce boş bir defter yaprağına, sonra buraya yazıyorum bunları. Ne kadar zor olsa da, gülümsemeyi eksik etmem yüzümden.. Bilirim çünkü en çok sevilendi gülüşüm. Şimdi dinlediğim şarkı da '' geçer, daha öncekiler gibi'' diyor. Daha öncesi ya da daha sonrası olmadı ki.. ? Nasıl geçer ?  Baharda kışı...
Devamı

Yarın Olmayacak

Resim
  İçimden derin bir iç çekişle başlıyorum .. Hayatı ölmeyecekmiş gibi yaşadığımızı hatırladım. Zamana meydan okurcasına yaptığımız planlar, koşuşturmalar, amaan bugün yapmayım yarın yapayımlar..  Hepsi bir an da puf olup ortadan kaybolacak. Yarın olmayacak, bir kez daha göz göze bakamayacaksın, bir kez daha dokunamayacaksın okumak istediğin kitaplara, dinlemek istediğin o güzelim türküler silemeyecek kulağının pasını .. Yarın olmayacak gibi yaşasak, belki o zaman verdiğimiz kararların arkasında dağ gibi durabilirdik. Hissettiğimiz o derin duyguları istediğimiz gibi yaşayabilirdik.  Bu davranışın yanlış diyenlere, '' canım istedii '' deseydik belki bu kadar acımayacaktı yüreğimiz. İnsanların ne düşündüklerine, ne gördüklerine, ne konuştuklarına taktık kafamızı. Hiç içimizden geldi diye yaşayamadık. Halbuki o yaşam duygusu insanın içine çiçekler gibi serpilmiş bir mutluluktan, şükürden başka bir şey değildi. Bunun kıymetini bilemedik. Keşke arasaydım, keşke yazsaydım, keş...
Devamı